Als kunstenaar heeft Theo De Wilde de wereld en de werkelijkheid nodig. Indrukken, herinneringen, ontmoetingen en kleine gebeurtenissen in zijn directe leefomgeving vormen voor hem dan ook de prikkel tot creatie. Maar de werkelijkheid waarvan hij uitgaat en vervuld is, eindigt niet met het loute zichtbare en tastbare. Ze vindt haar volledigheid in het onzichtbare en het onbenoembare. Het innerlijke leven of het onbekende mysterie, het naïeve en het fantastische, de droomwereld en de vreugde om de kleurenwereld worden er eveneens in opgenomen. De werkelijkheid is gedifferentieerd. In die zin is elk schilderij, aquarel of pasteltekening een soort aforisme. De bijdrage van Theo De Wilde bestaat in het bezingen van wat de mens het nauwst aan het hart ligt : het fascinerend mysterie van het leven van het kind, de aantrekkelijkheid van de vrouw, de wisselende schoonheid van de natuur. En deze facetten zijn in zijn oeuvre op een persoonlijke wijze verzameld.
(F.Huylenbroeck)
|

|